به گزارش کاسپین ویلاهای شکیل و زیبایی که بیشتر آنها استراحتگاه موقت مالکینش هستند، همچون ماری خوش خط و خال در میان شالیزارهای برنج خزیده و آرام آرام زمینهای حاصلخیز را میبلعد و این کابوس شالیکارانی است که دل به زمین بستهاند و رنجِ برنج را به جان خریدهاند؛ یکی از چندین دغدغهای است که این روزها نه فقط شالیکاران بلکه اهالی گیلان را نگران کرده است.
فرشته کمگوی، بانوی شالیکار گیلانی که امسال به عنوان تولیدکننده برتر برنج در سطح ملی انتخاب شده، اظهار کرد: از کودکی کشاورزی را از پدربزرگم فرا گرفتم و گویی من هم با ساقههای برنج قد کشیدم و هر چه بزرگتر میشدم، علاقهام به شالیکاری بیشتر میشد.
وی با بیان اینکه سالها قبل و بعد از فوت پدربزرگم زمینها بین وارثین تقسیم شد ولی عشق من به شالیزارهای هیچگاه از بین نرفت، افزود: به مرور زمان زمینها را از خانوادهام خریدم و در سالهای بعدتر نیز بخشهایی از زمینهای اطراف را خریداری و به زمینهای موجود اضافه کردم و در واقع کار در زمینهای کشاورزی برایم یک حرفه شد.
این بانوی فعال حوزه کشاورزی با تاکید بر اینکه اگر اوضاع تبدیل شالیزارها به محلی برای ساخت ویلاها با همین سرعت پیش برود آینده برنج گیلان را خطرناک میبینم، گفت: یکی از معضلات بزرگ زمینهای کشاورزی تبدیل شالیزارها به ساختمانهای ویلایی است. در ابتدا زمینهای شالیزاری را به حال خود رها کرده و کشت نمیکنند. چند وقت بعد در آن خاک، نخاله و سنگ میریزند و پس از چند سال هم میبینی در آنجا یک ویلا سبز شده و اگر این مسئله همینطور ادامه داشته باشد کشاورزی در گیلان از بین میرود.
کمگوی تصریح کرد: اگر ویلا و شهرک برای اهالی همین منطقه باشد حداقل دغدغه شهر و استان را دارند ولی عموما غیربومیها از شهرهای دیگر آمدهاند و صرفاً به عنوان یک محل گردشگری برای برخی از روزهای سال این ویلا را ساختهاند و قطعاً دغدغهای جز تفریح ندارند.
کد خبر:
39220
